Wat kun je doen als de wereld zoals je die kende aan diens einde komt? Wanneer de gebruikelijke wetmatigheden die tot dan toe de basisbehoeften bepaalden – zoals hoe het telen van gewassen, het fokken van vee en het beschikbaar krijgen van andere voedingsmiddelen in zijn werk ging – niet meer lijken te gelden? Dit is een situatie waar de inwoners van antieke samenlevingen zich met alarmerende regelmaat in bevonden. Niet alleen waren er fluctuaties in het weer en de aanpalende tegenslagen, zoals hongersnoden, om te boven te komen. Maar men moest ook omgaan met klimaatveranderingen op een tijdschaal die individuele levens verre te boven gaat.1 Zulke hachelijke omstandigheden leggen vaak moeilijke en verregaande keuzes op. Keuzes die ons gruwelijk bekend kunnen voorkomen – zelfs vanaf ons verre gezichtspunt in de eenentwintigste eeuw.2 Vandaar dat het bestuderen van wat mensen toentertijd wel en niet deden wanneer zij geconfronteerd werden met ecologische rampspoed, misschien wel onze eigen overwegingen en verbeeldingskracht kan schragen waar het dit onderwerp betreft.
Lees verder Rampenverhalen en moeilijke ecologische keuzes maken in de oudheid