Alle berichten van D. Winterjas

Mijn favoriete liedjes van 2023

Muziek is iets wonderbaarlijks. Het kan een mens verrukken, ontroeren, boos maken en tot grootse daden aanzetten – ten goede en ten kwade – terwijl het louter geluidsgolven zijn!1 Maar achter die geluidsgolven zitten dan ook artiesten die in elke fase van het scheppingsproces vanuit hun ervaring, verbeelding en andere drijfveren deze kunst beoefenen. Zij schrijven de teksten en de muziek, bedenken de arrangementen en spelen, zingen en mixen wat wij uiteindelijk horen. En soms, soms lukt het hun om liedjes te creëren die meteen klassiekers zijn. Zo ook, naar mijn mening althans, bij deze tien liedjes uit 2023.

Lees verder Mijn favoriete liedjes van 2023

Mijn favoriete albums van 2023

Over smaak valt niet te twisten, zo zegt men.1 Maar dat is, denk ik, een te negatieve manier van naar smaak kijken. Geconfronteerd worden met andere smaken – of je er nu over twist of niet – kan panorama’s bieden op mooie, fijne en smaakvolle zaken die men tot dan toe niet overwogen had maar die vervolgens wel een hoop leuks, vrolijks of ontroerends in je leven brengen.2 En in die geest heb ik deze lijst samengesteld; opdat de lezer van nieuwe muziek kan genieten die anders niet op diens pad was gekomen! Want het is een hele kunst om de muziek bij te houden die uitkomt. En mij zou dit ook niet zijn gelukt zonder de inspanningen van de redacteuren van de onvolprezen muziekwebsite Allmusic.com.3 Hun maandelijkse aanbevelingen vormden voor mij dit jaar de leidraad bij het bepalen van welke muziek ik wilde uitproberen en ik kan iedereen deze rubriek aanraden. Tot slot nog een kanttekening bij de onderstaande lijst: dit is het beste van de muziek die ik het afgelopen jaar heb geluisterd en het kan zijn dat ik veel moois gemist heb.

Lees verder Mijn favoriete albums van 2023

De verloren kinderen van de archeologie

Net als bij jonge ouders die het vinden van een oppas voor zaterdagavond bleven uitstellen, verwijlden kinderen in het archeologische onderzoek naar de ijstijd tot voorkort vooral op de achtergrond.1 Zowel de ouders als de archeologen zullen hier hun drijfveren voor hebben, begrijpelijke alsmede minder begrijpelijke. Om voor hand liggende redenen – en met excuses voor eventueel meelezende jonge ouders – zullen we het vandaag vooral hebben over de archeologen. Waarom vond deze tak van wetenschap kinderen tot relatief recent veelal van ondergeschikt belang? En kan onze kennis van het verre verleden vergroot worden door meer aandacht te besteden aan de jongere mensen in de ijstijd? Al deze vragen – en meer! – zullen hieronder worden beantwoord. Deze antwoorden zijn voor het grootste deel gebaseerd op een geweldig boek over dit onderwerp, Growing up in the Ice Age: Fossil and Archaeological Evidence of the Lived Lives of Plio-Pleistocene Children van paleontologisch archeoloog April Nowell. En ik kan dit boek aan iedereen aanraden wier interesse na dit blog is gewekt.2

Lees verder De verloren kinderen van de archeologie