Het is schier onmogelijk om oude bronnen te lezen zonder een zeker ontzag te voelen. En zeker de oude verhalen. Want of je jezelf nu vindt op de slagvelden van Troje, meetrekt met Gilgamesh op zoek naar onsterfelijkheid of met verbijstering de opkomst en ondergang van machtige dynastieën in de Mahābhārata gadeslaat, je ontkomt niet aan de indruk dat het louter de kwaliteit van deze werken is die hen door de eeuwen heen bewaard heeft, zodat men ze nu als goedkope paperback kan kopen op het vliegveld.¹ Zoals je wellicht al opmaakte uit de toon van de vorige zin, verschillen de redenen dat wij deze oude verhalen momenteel bewonderen – hoeveel dat er ook moge zijn – nogal van de redenen waarom ze in het verleden werden gewaardeerd.² En dit is zelden duidelijker te zien dan met Thucydides’ beroemde verslag van de Peloponnesische oorlog. Sommige van de manieren waarop wij deze tekst nu benutten zouden de mensen in het verleden misschien zelfs zeer verbaasd hebben!

Lees verder De veelzijdige waardering voor Thucydides’ Geschiedenis van de Peloponnesische oorlog →